Recht & budget
Je bent vijftig, al je hele leven actief op de arbeidsmarkt en plots word je bedankt voor bewezen diensten. Je bent voor de allereerste keer werkloos, en stoot vreemd genoeg op heel wat verbaasde reacties als je nu moet solliciteren.
Nochtans hebben vijftigers al heel wat werkervaring opgedaan en beschikken ze over heel wat maturiteit. Het probleem ligt volgens Fons Leroy, het hoofd van de VDAB, dan ook bij de huidige mentaliteit in veel bedrijven. Jarenlang kozen bedrijven ervoor om oudere werknemers op vervroegd pensioen te laten gaan, waardoor vijftigplussers nu vaak niet meer als waardevolle actieve arbeidskrachten worden aanzien. De regering en sociale partners beraadden zich al een aantal keer over manieren om meer werkkansen te creëren voor deze leeftijdsgroep. Nu is er een initiatief waarbij de jonge vijftigers die werk zoeken, worden opgeroepen en begeleid naar een nieuwe job.
In bepaalde sectoren verkiest men zelfs vaak liever oudere werknemers. Bij ambulancediensten bestaat de helft van het personeelsbestand uit vijftigplussers. Zij kunnen namelijk crisissituaties veel beter aan door hun maturiteit. Vaak zijn ze ook trouwer dan jongere werknemers, die geregeld van job veranderen. Laat je dus niet kisten, wees trots op je verworven kwaliteiten en ervaring, en ga ervoor!
Hoe denk je hierover? Reageer, laat het ons weten!
Lees ook:
Advies bij aankoop van een tweede verblijf
Reacties op dit fleurtje
-
Willem
10/01/2012het is een schande dat 50ers zomaar worden afgeschreven op de arbeidsmarkt. Gelukkig zijn er instanties die beseffen dat we kwaliteiten te over hebben en dat ook promoten
-
joachim
10/01/2012Op papier is het allemaal goed uitgedrukt om jonge vijftigers te begeleiden om een job te vinden, maar in de praktijk is het hééélemaal anders. Heb het zelf zoals vele andere lotgenoten aan den lijve ondervonden. Jammer dat ik het zo moet uitdrukken, maar het is gewoon bezigheidstherapie .
-
Jan Tjeboe
10/01/2012Even duiden dat elk zijn persoonlijk traject aflegt of verplicht wordt (!) af te leggen... Ik besliste zelf om te stoppen met werken op mijn 45-ste omwille van gezondheidsredenen... Niet terug in hetzelfde werkveld omdat dit mij onderuit had gehaald. Maar als semi-jonge werkkracht kan je nog gemakkelijk aan werk geraken als je maar gemotiveerd genoeg bent, DACHT ik...
Na een moeilijke persoonlijke "her-start" laat ik me meedrijven op de golven van de VDAB, dé dienst bij uitstek om gemotiveerde werkloze werkwilligen te ondersteunen en te begeleiden in hun zoektocht naar nieuw werk, ander werk, werk... Helaas...
(1) De trajectbegeleider was na enige tijd niet meer bereikbaar en nam dus ook geen contact meer op. Na verloop van tijd liet ik uiteraard ook afweten hoever het stond met mijn zoektocht naar werk.
(2) Een cursus bij de VDAB, die persoonlijk moest doorgenomen worden, werd "begeleid" door de aanwezigheid van een leerkracht: hij wàs er (soms!) en kon amper op gestelde vragen antwoorden. Tofff...
(3) Een opleiding tot administratief bediende werd mij geweigerd, omdat ik op een paar aspecten uit het assessment zogezegd "te goed" scoorde. En de aspecten waar ik helemaal niets van terecht bracht dan??? Pfffttt...
(4) Teneinde niet opnieuw in een depressie te vervallen, besloot ik een opleiding verpleegkunde aan te vatten op mijn 47-ste. Moest ik toch niet één of andere vage vooropleiding volgen zeker... En dat terwijl mijn keuze wel duidelijk was!?
Rest natuurlijk nu de vraag of mij - wanneer ik als prille 50-er afstudeer - evenveel werkzekerheid zal gegund worden als de jongeren, die pakweg mijn zoon of dochter hadden kunnen zijn...
Voor de lezer dezes: knap dat je het volhield tot het einde. En ook... ik geef zeker niet op, wie niet waagt, blijft maagd
Reageer op dit fleurtje
Je bent nog niet ingelogd, om te kunnen reageren moet je inloggen, of wanneer je nog geen inloggegevens hebt, kan je je registreren.