Het stond afgelopen weekend in de krant. 2 op 3 huwelijken zal stranden. Is dat niet ontrustend? In de jaren zestig werd er amper 7 % van de huwelijken ontbonden, terwijl dit voor 2009 al 64% is, staat er op de redactie.be. Ben ik nu de enige die dit zo verontrustend vindt?

Ik ben het eens met Willem zijn analyse en kende dat zinnetje niet, maar hou wel van die relativering. Mooi. In de moderne sociologische en seksuologische stromingen beschouwt men de mens als serieel monogaam, en ik denk dat dat wel klopt. We zoeken een soulmate maar die blijft niet noodzakelijk dezelfde voor de 60 jaar von ons volwassen leven.
Een andere oplossing natuurlijk is niet trouwen

Ja Hilde inderdaad: ik denk niet dat iemand daar anders over denkt. Maar ik ben recent gescheiden en was heel erg verrast dat het niet het einde van de wereld is: integendeel want uit mekaar gaan doe je om een reden, die heel diep zit, en niet zomaar. Maar ben heel erg blij dat ik het opnieuw kan voelen: dat ik een nieuwe relatie helemaal opnieuw kan beleven, met alle hoop, en zonder de scheidings-staistieken in mijn hoofd

Tweeling,veel geluk!Ik ben heel blij voor jou dat dit niet het einde van de wereld is

Oei Antonai dat is een zeer moeilijke ... dat je beslist dat jij nu ook recht hebt op een gelukkig leven is volledig terecht .. je kan investeren in een relatie ..maar ergens moet je op een zeker punt ook voor jezelf kiezen .. Als hij depressief is ..lijkt dit verhaal vertellen nog moeilijker.. gaat hij naar een therapeut .. kan je dat met hem/haar opnemen? Indien hij niet naar een therapeut gaat .. kan je dat misschien aanraden .. samen gaan ..en het met die therapeut proberen uit te leggen .. zowiezo ..is bemiddeling bij scheiding vaak aan te raden. sterkte ...